22 Eylül 2016

Öğrenci ve vaiz

120 dakikayı İncil’den pasajlarla doldurup dinlere tekme tokat girişmek elbette iyi bir fikir ve bunu başarıyor olmak da önemli bir meziyet. Yönetmen Kirill Serebrennikov, bu kışkırtıcı fikrini başka iyi fikirlerle ileriye taşımayı da becerdiği için bir ergen ve bir kutsal kitaptan istediği sonuca ulaşabiliyor. 


Serebrennikov, Öğrenci'de lise öğrencisi Venya üzerinden okul, aile, eğitim ve büyük resimde ülkenin kendisini hicve kayan bir mizahla ele alırken karakterler arasındaki çatışmaları dogma-şüphe, inanç-irade, evrim-yaradılış gibi temel karşıtlıklara çevirmeyi beceriyor. Venya’nın bir vaiz gibi okuduğu ve her an ekrandan akan İncil’den pasajlar günümüz dünyasında karşılığını bulmaya ve yeniden tartışılmaya açılıyor.

Öğrenci’nin temel sorunu ise Venya dışındaki karakterlerin derinleşememesi ve bu sebeple hikayenin belli bir noktadan sonra ilerleyememesi. Anne ve öğretmenler dahil tüm karakterler hicve hizmet etmekten öteye gidemiyor. Daha da önemlisi etrafındaki herkesi bir şekilde etkilemeyi, yanına çekmeyi başaran – çünkü sistem de buna olanak tanıyor- Venya’nın karşısında yer alan ve ana çatışmanın diğer tarafında yer alan biyoloji öğretmeni Elena’nın oldukça cılız kalması. Öğrenci’nin tiyatro uyarlaması olduğunu açık eden yönetmen tercihleri; kadrajlar, sahneleme, yüksek perdeden atışmalar ve oyuncuların birbirine karşı aldığı pozisyonlar hikayenin de anlatısına uyuyor. Hakkıyla işlenemese de cesur bir deneme olarak kayda geçiyor. 

(Ekşi Sinema)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder